ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

 

سالهاست که مینویسم... گاهی وقت ها از سر دلتنگی، گاهی وقت‌ها از سر بیکاری، گاهی وقت ها از سر دغدغه و گاهی وقت ها با هیچ هدفی....

 

بالاخره نوشتن هم برای خودش دلیلی می خواهد؛ اما 

 

اما شاید نتوان به آنچه در دلت میگذرد نگاهی کرد...

بگذار همگان فکر کنند که بر سر ما کلاه گذاشته اند... بگذار همگان فکر کنند که ما نمیفهمیم و بگذار که همگان فکر کنند که ما نیستیم!